Wies heeft mij heel goed geholpen om het verdriet te kunnen verwerken van mijn hondje die ik al jong moest in laten slapen. Ik huilde veel en kon het maar geen plekje geven dat hij zo jong het leven op aarde moest verlaten. Ik hield mij vast aan zijn foto's. Ik had veel schuldgevoel over het in laten slapen. Ik zag steeds voor mij hoe hij me nog eventjes recht in mijn ogen keek voor het slapen. Wies zei mij dat hij in mijn hart zit heel dichtbij mij. Ik heb dat toen ook gevoeld. Een warm gevoel in mijn hart. Toen heb ik hem beetje bij beetje los kunnen laten. Elke keer als ik weer intens verdriet heb dan denk ik aan Wies woorden en zeg ik hardop "Hij zit in mijn hart dichterbij kan niet" En dan heb ik weer rust. Dankjewel lieve Wies