Tegenwoordig zou men er niet meer intrappen, maar vroeger kon een buikspreker makkelijk een seance beïnvloeden. Die kon immers zijn stem zodanig manipuleren, dat het leek alsof die ergens anders vandaan kwam. Zo kon hij gemakkelijk een geest imiteren. Een bekende buikspreker uit de vorige eeuw was Edgar John Bergen (1903-1978), de vader van actrice Candice Bergen. Bergen werd het meest bekend met zijn pop Charlie McCarthy. Niets dan goeds over deze man, hoewel zijn pop later wel indirect betrokken zouden raken bij een spookverhaal.

Het schijnt dat ene Marty in haar jeugd een groot fan was van Bergen en zijn pop Charlie. Haar vader wist dat. Op zeker moment zag hij in een winkeltje een buikspreekpop liggen. Hij gaf aan de pop te willen kopen als een verjaardagscadeau voor zijn dochter. De verkoopster was echter niet enthousiast. Ze leek hem van de koop af te willen houden, want ze zei: “Als je je hand in de pop steekt, komt hij tot leven.” Marty’s vader lachte het weg. Hoewel de verkoopster hem een ietwat vreemd gevoel gaf, dacht hij aan het plezier dat hij zijn dochter ermee zou doen. Hij rekende af en nam de pop mee naar huis.

Kast

Marty was dolblij met de pop en ze speelde er elke dag mee. Totdat er vreemde dingen gingen gebeuren. De pop zelf was gemaakt van hard plastic en kon dus niet vervormen. Toch merkten Marty en later ook haar ouders dat het leek alsof de uitdrukking op het gezicht van de pop aan het veranderen was. Bovendien leek de glimlach op het gezicht minder uitbundig.

Het meisje verdacht haar vader en moeder ervan dat zij de pop misschien wel wilden opruimen. Om dat te voorkomen, borg Marty hem elke avond op in een kast. Op een nacht werden Marty en haar ouders opgeschrikt door een hard getik op de trap in de woonkamer van het huis. De vader van Marty, met in zijn kielzog zijn vrouw en dochter, ging kijken. De kamer bleek leeg, er was niemand. Behalve dan de pop, die zat op de bank. “Dat kan helemaal niet,” bracht Marty huilend uit, “ik heb hem gisteravond toch opgeborgen in de kast…”

Demonisch

Het bleef niet bij dit ene voorval. Op zeker moment kwam een oom logeren, een broer van haar vader. Hij bleef alleen achter toen de ouders met Marty naar een afspraak moesten. De oom vertelde later dat hij zijn naam hoorde roepen door Marty’s vader. Maar die was niet thuis, dus liep de oom naar de woonkamer. Daar was niemand, behalve dan de pop, die op de bank zat. Voor ze weg ging, had Marty hem nog opgeruimd in de kast.

Iedereen begon nu echt bang voor de pop te worden. Mensen hoorden hun naam roepen en in het huis hoorden ze ’s nachts iemand rondlopen, terwijl er niemand kon zijn. Ook Marty vond het griezelig worden, dus ze had er geen bezwaar tegen toen haar ouders de pop wilden verbranden. Haar moeder had een Mexicaanse achtergrond en zij sloot de mogelijkheid niet uit dat de pop demonisch was. Ze stookten een vuurtje, maar al wat er gebeurde, het plastic van de pop vatte geen vlam en wilde ook niet smelten.

Cement

Vervolgens werd geprobeerd de pop kapot te snijden, maar ook dat lukte niet. Uiteindelijk besloten ze om hem, vlak voordat het vuil zou worden opgehaald, in de kliko te doen. Nadat de vuilniswagen was weggereden, werd de kliko binnengehaald. Marty zag hoe het gezicht van haar vader wit wegtrok toen hij de kliko opende: de pop zat er nog steeds in!

Toen had iedereen er genoeg van. In de achtertuin groeven ze een diep gat, waar de pop in werd gedeponeerd. Om een en ander te verzegelen werd het gat vervolgens volgestort met cement. Dat was gelukkig een afdoende maatregel, want de pop keerde niet weer.

Nog altijd blijft Marty aan het voorval met de pop denken. Want stel dat die toch nog eens een keer iemand van het gezin weet te vinden?

 

Fotoverantwoording: Wikimedia Commons (Buikspreker Ramdas Padhye en zijn pop Ardhavatrao)